13 Haziran 2017

CD 11 Damla

 

“-Dişim kanıyor!”
Bu cümle aranızda kaç kişinin yüzünde tebessüm oluşturur?
Böyle birşeyi ifade edebileceğini hayal bile edemiyordum.
Yeni çıkan azı dişi bu söylemine sebep ve ben mutluyum!

Yeni dişler çıkarken bazı günler, mide sıkıntıları hemen kendini gösteriyor ve CD içirebilmek güçleşiyor.

Beden yeniden yaşama dönerken, bastırdığı ötelemek zorunda kaldığı herşey fışkırmaya başlıyor.
Dişler bizim için yapbozun önemli bir parçası, inatla çıkamıyorlardı ve ağzında sınırlı sayıda dişi kalmıştı, şimdi dizi dizi fışkırıyorlar?

14 Haziran 2017

CD 11 Damla

Çok daha sakin geçiyor günler, sabah erken uyanmaya başladı.
Gece kesintisiz uyku uyuyabiliyor artık.
Tuvalet saati gittikçe gündüz saatlerine doğru çekiliyor ve lavman artık boş bağırsağa yapılıyor.
Bizim için normalleşme süreçleri devam ediyor.

16 Haziran 2017

CD 11 Damla

Bedeninin en rahat uyum gösterdiği damla sayısı 11
Maksimum damla sayımız 14

Günler birbirine benzemeye başladı.
Protokol sıradanlaştı, özel birşeyler yapmıyoruz da sağlıklı yaşıyoruz gibi doğallaştı süreçler!

Yaklaşık 3,5 ay sonra Atec testini tekrarladım.
Testi iki kere yaptım ve ikinci tekrarımda son derece katı davrandım.
Zayıf noktaları öne çıkardım.
Kesinlikle 30’un altında çıkıyor Atec.
Yani 3 ayda yarı yarıya düşmüş Atec skoru!

Şubat ayının son günleri, protokole başladığımızda; kızım yıllardır glüten ve kazein diyeti yapıyordu, kabul etmek gerekiyor epey eksiğimiz varmış diyetimizde.
Yoldaymışız da yol gösterenimiz yokmuş…

Şu “diyet işi” konusunda en şanslı ailelerden biriydik herşeye rağmen.
Kızımın kazein talebi hiç yoktu çünkü.

Yine de zaafları vardı, ayın belli günleri şekere ulaşamazsa bala, tatlı birşeylere ulaşmaya çalışıyor, evi talan ediyordu.

Tuzlu su ile bir sorunu yoktu.
Hatta seviyordu tadını ve protokole başlamadan önce bir ay bol bol deniz suyu içti.
Dikkatimi çekiyor, şimdilerde sinirlendiğinde kendisine bir duble deniz suyu hazırlıyor!

Tatlı aşermeleri ile deniz suyunun yardımıyla vedalaştık.

Nörolog ve psikologlar ile ilişiğimi ritalin önerdiklerinde kesmiştim.
Hiçbir şekilde şu meşhur uyuşturucular (antipsikotik ilaçlar) ile temasımız olmadı.

Söyledikleri gibi ” iyileştirici?!” etkisi olduğuna hiçbir zaman inanmadım bu ilaçların.
Sanırım psikiyatrik ilaçları kullanmamış olmak da bizi nispeten kıyıya daha yakın tutmuştu.

Ve protokole başladığımızda
İlk gün sadece bir damla ile inanılmaz bir devinim başladı kızımın bedeninde!
O huzur içinde uyurken ben yanıbaşında
soğuk terler döküşünü ve detoksunun başlangıç aşamalarını izliyordum…

Sadece bir damla, ertesi sabah hasta olmuştu!
Daha sonra o garip öksürük ile defalarca karşılaşacaktım…
Protokolün 3. günü dişleri çıkmaya başladı, 4 ayda 4 dişi çıktı.
Hala dişliyor…
Lavmansız bile olsa incecik pul gibi biofilm tabakaları çıkmaya başladı ilk günden ve sonrasında büyük miktarlarda kandida gruplarını, zaman zaman 20 cm lik halat kurtlarını ve bir keresinde hatırı sayılır bir tane tenyayı yolcu ettik…

Aynı zamanda sadece 1 damla ile herx etkileri yaşadı.

Lavman yapmaya ancak 2. Haftada başlayabildik ki bu da ancak lavmana alışma süreciydi…
Çoğu zaman dolu bağırsağa lavman yapmak durumundaydık ve kullanabildiğimiz su miktarı çok çok azdı.
Kısa bir süre önce gravite tipi lavman kullanmaya başladık ve artık lavman boş bağırsağa uygulanabiliyor.

Protokolün birinci ayı bittiğinde kızımın eski ampüte dişlerinden biri iltihap yaptı…
Antibiyotik kullanmadan ve elimizdeki mevcut imkanlarla yani; CD’de bir anda tam doza geçerek manevra yaptık.

CD içimindeki ilk ay boyunca dudakları daima çatlaktı…
Bir tür herx etkisi olmalı çünkü uzun bir süredir bu tür bir sıkıntı yaşamıyor …

Dolunaydan bir gün sonra kızım, minik tuhaf kesecikleri tahliye etti…
Apseli diş henüz toparlanmıştı ki hemen arkasından büyük bir herx dalgası daha yaşadı…
Ve mola almak durumunda kaldık.
Bir süre CD içemedi…

Protokolün ilk ayı yeni dünyaya alışma çabalarıydı ve günlerin keyifli geçtiği söylenemezdi…
Yine de davranışlarında olumlu yansımalar başlamıştı.

İştahı bir tuhaftı bazı günler aç gezerdi bazı günler beş öğün yerdi mesela…
Şimdilerde normal bir düzende yemek yemeğe başladı, az veya çok değil gerektiği kadar!

Hiçbir zaman hiçbir şey için zorlamamayı seçtim evladımı…
Hiç kolay değil, üstelik özel ihtiyaçları olan bir çocuk ama daima işbirliğini istedim…
Hindistan cevizi yağının tadı ve dokusundan nefret eder, yemeklerin içindeyse aç oturmayı yeğlerdi.
Doku hassasiyeti yoğundu…
İlaç olduğuna ikna ettim, hepimiz içtik, profil olduk.
Bazen ağzında tuttu yutamadı.
Tükürmesine izin verdim, en azından ağzını çalkalasın diye pazarlık ettim.
Hala hoşlanmıyor pek ama artık mct yada hcy tüketmekte sorun yaşamıyor.
İlaç niyetine içmeyi tercih ettiği için, biz de ilaç için azar azar veriyoruz yağları.

Minik elfin bedeni hızlı etkileniyor ve hızlı tepki veriyor.
Bu aslında iyi birşey ama aynı zamanda hassas bir terazi ile ölçüm yapmayı gerektiriyor.
Hiçbirşeyi kafasından aşağı boca etmemeye ve dengede kalmaya gayret ediyorum ben de.

CD alımına başladığımız ilk bir ay sürekli devinim halinde geçti bir şekilde bedeninin alışma süreciydi…

İyi ya da kötü olup olmadığını söylemek çok zordu ve neredeyse hergüne yeniden başlıyor hergünün saat saat değerlendirmesini yapıyorduk kızımla…
Bedeninin verdiği tepkilere göre devam ediyorduk her bir yeni güne.

2. Ay aynı çalkantılarla geçti…

3. Ay
Tam iyileşemeyen apseli diş tekrar hareketlilik yarattı…
Bir yandan protokol bir yandan yeniden hayat bulan immün sistem ile canlanan dişler bir yandan geçmişten gelen ağır yükler…

Ayda 1 defa tam dolunay zamanı bazen bir bazen beş gün muhakkak bilirdik ki o gün dolunay!!!

Protokolün 4. Ayının ilk yarısında dengeyi bulduk…
Daha dengeli günler başladı.

Bu süreçte en zorlayıcı anlarda sığındığımız üç şeyden ikisi su ile yapılıyor…CD ya da tuz ile yapılan banyolar ve masaj!!!

Ve bayram boyunca azıcık tatil yaptık biz…
Yakın mesafede hala içinde balıklar yüzen bir yere günübirlik yüzmeye gittik.
İlk gün acemilik yapıp yanımıza yemek almadık.
Anladım ki artık dışarıda yemek yeme fikri ailedeki herkese korkunç gelmeye başlamış…
Kontaminasyon olasılıklarını düşününce ertesi gün yanımıza basit ve bozulmayacak türden yemekler aldık.
Aaaa epey gelişme kaydetmişiz, gözümüze baka baka yenen cipsleri hiçbirimizin canı istemedi!!!
Kendimi şaşkınlık içerisinde insanları seyrederken buldum…

 

Eski zamanlarda minik elf’in kısıtlı bir enerjisi olurdu, birkaç saatte bir mola alırdı en iyi ihtimalle…
Ya da günü yatakta geçirirdi
Şimdilerde ikizi ile yaramazlık peşinde…
Sözel ifadeler kullanmazdı, kendi işini kendi görmeyi tercih ederdi…
Bir süredir sözel ifade kullanmaya gayret ediyor günlük hayatta ve bunu bilinçli yapıyor…
Üstelik tek motivasyonu kendisi.
Biz değişmedik ama O dönüşüyor!!!

25 Haziran 2017

11 damla sabit CD

Bugün uzun bir aradan sonra öksürmeye başladı…
Saatlik öksürük…
CD vermeyi bıraktık
30 dk kadar bir öğle uykusu, yıllardır öğle uykusu uyumuyordu.
Birkaç gündür azıcık huzursuz
PP başlamadım çünkü biraz rölantiye aldık ve deniz kıyısında kısıtlı birkaç günümüz var.
Ancak CD ve yemekler oldurulabiliyor
Uyandığında dolma istedi😊
Bahsettiğimiz çocuk isteklerini söyleme eğiliminde değildi düne kadar.
Çıkanlar var bu gece de!!!
Hem de hatırlı çıkanlar!!!
Dolaşık kalabalık arkadaşlar, görüntü halat kurdu…

26 Haziran 2017

Mükemmel bir gün geçirdi sıradan normal takıntısız herşey çok yolunda…
İkizi bizimle değil iki gündür ve bana nerede olduğunu sorup duruyor???

Ve gece uzun bir aradan sonra ilk defa korkunç bir tantrum 😔
Kilitlendi tamamen 1 saat en az…

Genellikle büyük tahliyelerden sonra yaşıyoruz bunu yada öncesinde?

Kızdırdık mı kurtları yine😔
Yeniay!!!

Kilomuz sabitlenmiş şükür ki…
Artık kilo vermiyor.
Dişleri için çok seviniyorum çünkü ihtiyacı vardı…
Uzun süredir böyle mutluluk kahkahaları atarken görmüyordum onu aslında çok keyifli…
Yaşam sevinci akıyor sanki içine ve gözlerinden bize…

Daha çok konuşuyor?
Daha çok oyun oynuyor?
Ayağı ile tempo tutuyor şarkılara…
Daha çok keyif alıyor….
Çılgınca geçen dolunay zamanları dışında inanılmaz mutlu bir çocuk oluyor.

Bir söylediğimi anlıyor ve hemen gidip yapıyor mesela, bundan gocunmuyor ya da boş bir ifade ile suratıma bakmıyor artık…
Yaptığı sıradan günlük işler için bile heyecan duyuyor.
Dili hala kısıtlı ama çok daha fazla şeyi ifade ediyor.
Protokol başladığında duygu durumu değişkendi.
Sebepsiz, belki de sebepli içli ağlamaları olurdu…
Şimdi yerlerini mutluluk kahkahaları aldı.

 

 

Yorumlar